परमेश्वरको कठोर लीला, जिन्दगीको सोच्नै नसकिने मोड,
छोडेर जाने प्रियजनको, दिलमा रह्यो सधैँभरि खोप।
छुटिसकेका ती अमूल्य सास, अब फर्किएर त आउँदैनन्,
तर तिनका निस्वार्थ माया र याद, यो मनबाट कहिल्यै जाँदैनन्।
जसले गुमाए आफ्ना मान्छे, तिनका चरणमा नम्र प्रणाम,
दिवंगत आत्माले पाओस् सधैँ, वैकुण्ठ धाममा चीर शान्ति र विश्राम।
यो बज्रपातको कठिन घडीमा, सम्पूर्ण परिवारमा सान्त्वना छ,
अश्रुपूरित श्रद्धाञ्जली अर्पण गर्दै, धैर्य धारणको प्रार्थना छ।
तर सुनौलो सम्झना बाँकी नै छ, बाँचिरहेका ती आँखाहरूमा,
जिम्मेवारीको ठुलो भार छ, बाँकी रहेका ती काँधहरूमा।
मर्ने त गए आफ्ना याद दिई, तर तिम्रो जीवन बाँकी नै छ,
तिनकै सपना पूरा गर्न, तिम्रो हरेक सास अति कीमती छ।
एक-दुई जना जो बचेका छौ, तिमी नै अब परिवारको जग हौ,
टुटेको मुटु जोड्ने मलम, अनि अँध्यारो रातको नयाँ आगो हौ।
तिमी हाँस्यौ भने मात्रै यहाँ, गुमेका आत्माले शान्ति पाउँछन्,
तिमी सम्हालिएर अघि बढे, स्वर्गबाट तिनले आशिष् बर्साउँछन्।
आँसु पुछेर हिम्मत बटुल, फेरि नयाँ बाटो कोर्नु छ,
बितेका मान्छेको नाममा, अब सुन्दर संसार जोड्नु छ।
बाँच्नुपर्छ तिनकै सम्झनामा, नयाँ बिहानीलाई अँगालेर,
अघि बढ्नु छ जीवनको यात्रामा, दह्रो भरोसा र हिम्मत बोकेर।
© 2026 All right reserved to usnepaltoday.com | Site By : SobizTrend