पहिलो प्रेम

100

तिमी पहिलो प्रेम थियौ,
त्यसैले बिर्सन सकिनँ।
समयले तिमीलाई मबाट टाढा लग्यो,
तर मेरो मनबाट हटाउन सकेन।

तिमी आयौ,
मनमा वसन्त आयो।
तिमी गयौ,
वसन्त त गयो—तर तिम्रो याद गएन।

तिमीलाई पाउनु
मेरो भाग्यमा रहेनछ।
तर तिमीलाई प्रेम गर्नु,
मेरो जीवनकै सुन्दर भूल रहेछ।

हामी छुट्टियौँ,
बाटाहरू अलग भए।
तिमी आफ्नो संसारमा हरायौ,
म तिम्रो सम्झनामा अल्झिएँ।

कहिलेकाहीँ लाग्छ,
तिमीलाई बिर्सिसकेँ।
तर तिम्रो नाम सुन्नासाथ थाहा हुन्छ
मनले अझै झूट बोल्न सिकेको छैन।

तिमी मेरो हुन सकिनौ,
सायद यही नियति थियो।
तर तिमीलाई चाहेको मन
आज पनि त्यहीँ छ, जहाँ तिमीले छोडेकी थियौ।

समय बित्यो,
वर्षहरू फेरिए।
तर पहिलो प्रेमका घाउहरू
औषधिले होइन, सम्झनाले बोल्छन्।

तिमी फर्केर नआए पनि,
अब कुनै गुनासो छैन।
तिमी मेरो कथा नभए पनि,
मेरो सबैभन्दा सुन्दर अध्याय थियौ।

अब तिमी जहाँ भए पनि,
खुसी भएर बाँच्नु।
म तिमीलाई पाउन नसके पनि,
तिम्रो खुसीको खबर सुनेर मुस्कुराउन सकूँ।

पहिलो प्रेम थियौ तिमी,
अन्तिम हुन सकिनौ।
तर जीवनले धेरै मान्छे भेटाए पनि,
तिमी जस्तो पहिलो कोही भएन।

प्रतिक्रिया दिनुहोस

ताजा अपडेट

परदेशी नेपालीको आवाज